Что-то сказочное есть в этих стихах. Я их даже переводить не очень хочу, в оригинале они гораздо лучше. Это про мою бабушку (она белоруска). мая бабуля ня ведае болю яна думае што голад гэта ежа галота гэта багацьце смага гэта вада яе цела як вінаград абвілася вакол палкі яе валасы як пчаліныя крылцы яна глытае сонечныя зайчыкі таблетак называе інтэрнэт тэлефонам ў амэрыку яе сэрца стала ружаю – яго толькі і можна што нюхаць прыціскаючыся да яе грудзей больш ад яго ніякага толку толькі кветка... read more
